Ed Nijpels: ‘we staan aan de vooravond van een mobiliteitsrevolutie’

13 juni 2017

“Met de uitrol van de nieuwe generatie elektrische auto’s zijn steeds meer mensen in staat met hun zonnepanelen zelf groene stroom te ‘tanken’. En met enkele ingrepen is zo’n ‘computer op wielen’ ook nog eens zelfrijdend te maken. Als we dat in groten getale gaan doen dan leidt dit tot een ware mobiliteitsrevolutie”, betoogt Ed Nijpels, voorzitter Borgingscommissie SER Energieakkoord als gastcolumnist in GO!Mobility.

Tegelijkertijd signaleert hij dat er ook op het spoor iets aan de hand is. “De treinen van de NS rijden binnenkort volledig op groene stroom, opgewekt door windenergie. Beide ontwikkelingen illustreren dat de relatie tussen mobiliteit en energie verandert. Er ontstaan nieuwe dwarsverbanden en afgeleid hiervan andere verdien- en bedrijfsmodellen.”

Lombok-experiment
Wat deze ontwikkelingen betekenen laat zich volgens hem nog raden. Er zijn wel voortekenen.

Meest aansprekend noemt Nijpels het Lombok-experiment. Zonnestroom van bewoners van deze Utrechtse wijk wordt onderdeel van een lokaal energiemanagementsysteem en de batterij van de elektrische auto fungeert hierbij als energieopslagsysteem. Dit principe wordt ook in andere pilots verder uitgewerkt. Zo vormen, legt hij uit, oude batterijen sinds kort bij Haarrijn aan de A2 tussen Amsterdam en Utrecht een opslagsysteem voor snellaadpunten voor elektrische auto’s. “Voor dit project is een ‘superbatterij’ gebouwd, bestaand uit in totaal 51 oude batterijen, goed voor 90 kilowattuur. Zonnestroom wordt hiermee opgeslagen voor later gebruik.”

Energieopslagsysteem gebruikte batterijen
En wat te denken van het energieopslagsysteem bij de Amsterdam Arena, vervolgt hij. “Dit systeem kan 4 megawattuur zonnestroom opslaan, waarmee het stadion drie uur ‘off-grid’ kan functioneren. Het gaat om gebruikte batterijen uit elektrische auto’s van de Nissan Leaf. De batterijen blijken nog minimaal tien jaar voor energieopslag te kunnen worden ingezet. Deze oplossing is kostenbesparend en er hoeven straks voor grote evenementen geen extra (vervuilende en lawaaiige) dieselgeneratoren meer te worden gehuurd.”

Van innovatie naar innovatie…
Deze voorbeelden laten naar zijn mening zien dat de ene innovatie weer andere innovaties en toepassingen uitlokt. Waar dit uiteindelijk toe leidt, is volgens hem op voorhand moeilijk te zeggen. “Voor de personenauto lijkt de elektrische aandrijving de toekomst te hebben maar voor het zware vrachtverkeer, de scheep- en luchtvaart is het nog lang geen uitgemaakte zaak welke energiedrager op de lange termijn de meest duurzame zal zijn. Maar ook hier zal gelden: de ene innovatie legt de basis voor de volgende.”

Flexibel en adaptief beleid
Deze onzekerheden over de toekomstige rol van de diverse energiedragers voor de verschillende vervoersmodaliteiten heeft wel gevolgen voor het beleid, vindt Nijpels. Dat moet flexibel en adaptief zijn. Ook moet er volop aandacht zijn voor dwarsverbanden. “Ik ben daarom blij dat de uitwerking van de brandstofvisie, onderdeel het mobiliteitshoofdstuk van het Energieakkoord, is gebaseerd op een adaptieve aanpak. Want ontwikkelingen gaan snel en soms in een onverwachte richting. En: "van het een komt het ander…"

>>> GO!Mobility Magazine